Zwitserland Italië 2017 #4

Nou, flikker deze dag ook maar in de boeken…….

Vanmorgen 7 uur wakker geworden en een beetje liggen doezelen tot tien voor half 8. Om 8 uur is er pas ontbijt, dus kalm aan. Even onder het gemalen water staan ter algehele opfrissing van lichaam en geest en dan de koffers weer dicht gooien als alles er in zit. Als ik naar buiten kijk kan ik alleen maar glimlachen. I was right, so fucking right! De weerberichten kloppen tot op de graad nauwkeurig en de koperen ploert doet wat hij moet doen…….de aarde opwarmen. Hmmmm, hier zal vast binnenkort een milieugroep voor ontstaan die de zon de schuld zal geven van de opwarming van de aarde. Maar hé, lekker belangrijk. Ik heb zon, veel zon. Ik heb goed gekozen! Vandaag over de 2 passen rijden die iedereen zo hoog in het vaandel heeft. Maar goed, eerst koffie en ontbijt. Het smaakt mij goed en de zonnestralen die de eetzaal binnendringen doen mij nog steeds glimlachen van oor tot oor. OHWWWWW YEAHHHHH! ! ! 

De buik is gevuld, de rekening betaald en de koffers hangen weer aan Big Red ( nadat ik hem eerst maar even gekeerd heb). De navigatie gaat aan en we ploffen lekker de weg op. De benzinemeter staat op vol, dus dat komt goed. Vandaag 228km voor de boeg. Appeltje eitje, ware het niet dat ik een paar haarspeldbochten ga ontmoeten. Maar hé, dat was een keuze! Bochtenporno, remember? Je krijgt wat je wenst….. En meer! Ik rij vrolijk langs Oris en sla links af bij Spondinig richting Gomagoi. En dan begint het feest langzaam los te barsten. Even snel langs de kant, actioncam voor en achter gaan aan en ik knal al snel bocht na bocht de hoogte in. Hmmmm, hairpins……het blijven dingetjes. Sommige gaan lekker en sommige ehmmmm iets minder. Nah, Rossi heeft ook wel eens een kutdag toch? Maar we klimmen door en de temperatuur zakt en zakt en het landschap wordt witter en witter. Wat geweldig zeg, dit bevat je de eerste 5 minuten even niet. Maar ja, je zit hoog in de bergen en daar ligt sneeuw Jon! Hier en daar stop ik even voor wat foto’s en om iemand er aan te herinneren dat je nooit gele sneeuw moet eten. Als ik omhoog kijk zie ik het einde van de klim en ik scheur met gepaste snelheid het laatste stuk omhoog. En Jezus wat een deceptie, de Volendamse dijk is er nog niks bij. En ja, ik snap het wel maar mee ik heb er niks mee. Souvenirs vliegen je om de oren. Een vrolijke maar afgepeigerde wielrenner die welgeteld 2woorden Engels sprak stond bij het stikkerbord en ik kon in goed Nederlands duidelijk maken dat we best even een foto van elkaar konden nemen. Hij vond het best en zo geschiede. image.thumb.jpeg.b99d01e31b9dab2e43465f97f74789b7.jpegHij had er 2uur over gedaan, ik 20 minuten ofzo…. Je bent slim of je bent wielrenner! We namen afscheid met een welgemeend schouderklopje en ik bedacht me toen terplekke What goed up, must go down! Damn, das ook weer zo wat. Een vrolijke zwaai naar steviophoto.com en ik zie her en der sneeuw op de weg liggen. Ja, das nieuw dus. Glad, dat kan ik je wel vertellen. Voorbanden ging goed, achter liet zich even gelden met een flinke stap opzij. Zo dan, dat kennen we dus ook weer. Zo voelt dat. Maar het gaat goed. De bochten naar beneden zijn wat ruimer en vriendelijker dan de voorgaande omhoog……gelukkig. 1 oog op de weg en 1 oog voor de omgeving. Godsamme wat is het mooi en imposant hier. Ohja, en koud! Ik denk dat 2 boven 0 al optimistisch is. Alleen die glimlach he, die gaat maar niet weg. Zelf niet als ik volledig fout ga in een bocht en de tegenligger links voorbij ga. Hij vond mij vast een rare snuiter. En na de Stelvio moest ik op aanraden van Roland de Gavia pakken. Tja, goed en gratis advies slaan we niet af. Dus hup richting Bormio en de bordjes Passo Gavia volgen. Nou is die Stelvio aardig hoor, maar de Gavia slaat het met verve om de oren. Oud, smal, stukken steen op de weg en hij geeft je het gevoel even 30 jaar terug in de tijd te gaan. Inhalen is uit de boze, als je een GS tegenkomt met uitgevouwen verhuiskisten aan het rek heb je een uitdaging. Maar die glimlach he……… Holy f…..! Die gaat er vandaag niet meer af. Voor Pezzo nog een paar mooie slingers en dan rechtsaf richting Edolo. Aprica voorbij en het gaat heerlijk. Lange flauwe bochten, overzichtelijk dus gas erop. We drukken een beetje rechts en links tegen het stuur aan en manmanman wat gaat het lekker. Ohja en warm, even mijn vestje uitrekken na deze bocht. Ohwww, daar nog zo’n mooie. Nou dan maar na deze bocht. Goed……21 bochten verder ben ik zeiknat en dwing mijzelf nu toch echt te stoppen. Meteen de winterhandschoenen voor de zomer-editie omgeruild. Als we dan toch bezig zijn…

Nog 45 kilometer te gaan tot de camping en ik suis bij de Lidl de parkeerplaats op. 2 blikken bier, pasta, brood en kip heb ik nodig. Toch ff wennen om je motor met alles erop achter te laten uit zicht. Navigatie gaat in de broekzak, dat is mijn kaartje naar huis tenslotte. Het bier en de pasta is snel gevonden, maar de kip houdt zich schuil. Ahh, een medewerker van de Lidl staat met zijn kop in het vriesvak en ik vraag hem vrolijk en fruitig, ” Sir, can u tell me where I can find the chicken?” Ze trekt haar kop uit de vriezer en kijkt mij ietwat pissed off aan. Ai…. Had ze maar niet op een jongen moet lijken hoor. Kenterooknilsaandoen! De kip is gevonden en snel op zoek naar brood.

Gompie wat een aanbod. Brood met krullen, sesamzaad, zangzaad en volgens mij likaanmijnreetzaad. Maar hé, wat de boer niet kent dat vreet ie niet. Dus dat ook niet. Ik ga voor sesambrood en iets van mini stokbroodje. Ziet er lekker uit. Betalen en hup terug naar mijn rooie vriend. Hij staat er nog. 

Die 45 km smokkel ik over de SS38, ik koet tenslotte ook voor het eerst kamp maken. En ja, na een klein half uurtje zie ik een groot bord EL RANCHERO langs de weg. Woepwoep, de slagboom door en bij de beste meneer de portier een plekje gevraagd. Nou, 10 meter van het water af, uitzicht over Lago di Como en paar machtige bergen. Dat wordt leuk wakker worden morgen zeg, dit kan niet beter. Tentje opzetten, pak omwisselen voor de zwembroek en dat welverdiende biertje opentrekken.

Hoppa…….. Zet deze dag maar in de boeken als ongelooflijkfreakingfucking AWESOME!

 

En ja, ik kan jullie natuurlijk de foto’s onthouden… Maar dan zal ik waarschijnlijk volgens goede oude Chinese traditie geharikitiet worden.

Daar komen ze:

 

 

image.jpeg

image.jpeg

image.jpeg

image.jpeg

image.jpeg

image.jpeg

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.