Zwitserland Italië 2017 #9

Dag 8 mag als Adventure-dag de boeken in! 

Een redelijk onrustige nacht, ik kan niet anders zeggen. De pijn in schouder en de uitstraling naar de onderarm blijft klote. Ik kan maar op 1 zij liggen en ik draai juist zo graag. Net als praten in mijn slaap trouwens. Niet dat je er chocola van kan maken van het gebrouwel, maar ik schijn hele verhalen te oreren in mijn slaap. Om half 2 er nog uit voor een kleine nood, en meteen de actioncam maar even op de prik gelegd. Een berichtje beantwoorden van een nieuwe fan en poging 2 voor de nachtrust vangt aan. Het lukt, slaap redelijk en om half 8 is het mooi geweest. Het dagelijkse ritueel, koffie uit een zakkie (al zeggen zaankanters eut een zakkie, net als scheufpeu en teun ipv schuifpui en tuin). Het laatste chemische croissantje er in, dan zijn we daar ook gelukkig van af. René wordt wakker, steekt zijn kop eut ehhhh uit de tent en vraagt de bekende vraag……. “Waar gaan we heen vandaag, Jon?” Ik glimlach, ik mag hem wel. Best bijzonder, 2 mannen die elkaar totaal niet kennen en gewoon even 8 dagen samen op trekken zonder ook maar 1 nuk of grom. We kunnen het gelukkig goed vinden. Gelukkig! Wat als……? 

Vandaag richting Annecy, want zaterdag willen we bij La Mouche in Le Clerjus uitkomen voor de laatste ontmoeting met @Fiona en @A’bunadh. En dat is een mooi te rijden stuk. Maps erbij op de telefoon en tussenpunten bedenken. Hoe smaller de witte lijntjes op het scherm zijn, hoe beter. Niks geen route nationale, strada provincialos of Rue Hutsekluts. Oké, richting Aosta en dan vlak voor Gignod de SR38 op. Kronkel de kronkelweg van de 1e cattegorie. Ville Sur Sarre, Saint Nicolas en dan richting de Col du petit Saint Bernard.

Ik zit weer vrolijk 2 wegwijskasten in te programmeren, we breken ons kamp op en drinken nog een bakkie pleur bij de receptie. Je lacht je overigens rot, €12,- per persoon per nacht incl tent en motor. We zoeken nog even een pomp op voor wat drank voor de motoren en dan gaan we. Ik had een RVS koffiemok die net nergens meer in paste, dus hup aan het oortje onder de snelvinder. Staat best Adventure toch? Bij de pomp, een mooie charmante dame, ik ga ff stoer afstappen en tik tegen de mok aan. Oortje onder de snelvinder, mop op straat. Goed bezig, Jon! NOT! Al snel de SR38 op en de bergen in. Smal, smaller smalst geldt hier. No room for error! Het eerste dorp meldt zich, navi zegt rechts, ik ga rechts en ehmmmm ik denk niet dat het de bedoeling is om op een plein van 3 bij 3 meter uit te komen. Een lokale bewoner lacht, wijst naar links en ik laat langzaam de hele meuk met volle bepakking naar achter rollen. Dit zijn dorpjes zo klein, dat zelfs de plaatselijke bevolking niet weet dat ze er wonen of waar ze wonen.  Ik besluit maar om wat meer in te zoomen op de navigatie. Dat helpt, ik was inderdaad een straat te vroeg rechts gegaan. Maar zou je anders ooit dat binnenplaatsje gezien hebben? Ik dus wel, lekker puh……! We knorren verder, de wegen worden weer wat breder en HOLY MOLY……..ik draai lekker een bocht door en schratssssssssssss…….. Stepje  aan de grond. Mijn eerste keer. Ik had het er de dag ervoor nog met Arno over. Hij zei, komt ooit. Vandaag dus. Voor andere misschien iesepiesie, voor mij een momentje. Yes, zo voelt dat dus. Woepwoep, wat leuk. Mijn steppie, zomaar aan de grond. Maar al te lang stilstaan bij dit heugelijke feit heeft geen nut. Slingers hebben we niet bij ons, en campagne al helemaal niet. We moeten door hè, Annecy wacht op ons. En dan komt ergens het moment dat je de Mont Blanc ziet, tussen 2 bergen in staat hij parmantig op de achtergrond. Wat een ding, wat majestueus staat hij daar te staan met zijn eeuwige sneeuw op zijn koppie. Camera aan en filmen die hap! 

We maken onze routes een beetje last minute, pakken maps erbij en tikken links en rechts wat via-punten in op de navigatie. We komen waar we wezen willen en de leukste weggetjes zijn voor ons. We genieten, al vanaf het moment dat we de camping af rijden. 

Linksaf de SS26 op, richting de kleine Sint Bernard-pas. Het gaat weer als een speer. Ik merk dat ik na 8 dagen de bochten steeds lekkerder en zekerder ga nemen. De lessen van @J-P zijn goud waard. Oké, bocht naar links en dan rechts op de weg blijven is nog steeds niet fijn. Mijn hersenen willen de ruimte rechts vrijhouden voor ehmmmmmm geen idee. Ik blijf die middenstreep opzoeken. Volgend jaar maar weer eens een weekend de grappen en grollen van deze brave borst uit Zeeland aanhoren. 

Een rotonde doemt op, 3 wegen sluiten er op aan, wij rijden op 1 van die 3 en dus blijven er 2 over om te kiezen. Zonder hoge wiskunde kan je voorspellen dat het een 50/50-zaak wordt. We ehmmmmm ik kies verkeerd, want @vidal001 volgt nog steeds graag. De weg wordt nogal lokaal, erg lokaal. Maar ik zie een track in beeld, dus we gaan door. Als we een boer passeren met een vreemde blik hadden we genoeg moeten weten, maar we gaan door. GS toch? Nou dan…….. Het asfalt stopt, het grind begint. Maar ik zie nog steeds een track, toch…… Hup, doorrrrrrr…….. Ehmmmmmm grind wordt puin, en puin wordt gras. Shit, we moeten terug. Keren, maar wel op een helling. Ai…. Al snel is mijn rechterbeen weer lang genoeg maar links dus niet. Ik hou het niet en in stilstand ga ik om. Hij ligt op de koffer en de valbeugel, het is gelukkig goed zo. Tja, ook dit is een fotomomentje natuurlijk. René zet zijn motor een stuk terug veilig weg en we tillen samen 3000kilo motor op. Althans, zo voelt het. Draaien, laten zakken, slippende banden en rokende koppelingsplaten. Maar het lukt, ik sta gedraaid en we rusten even uit. Ook weer gehad, ook weer meegemaakt. Best grappig, het staat op film bij de tegenpartij, dus binnenkort online. We gaan op de pedalen staan en gaan stoer de berg af met een stofwolk achter ons aan. Eigenlijk best gaaf. De kleine Bernard volgt, we rijden Frankrijk in maar wanen ons weer in Schotland of Wales. Dat bizarre landschap…… Bij Bourg Saint Maurice richting Beaufort, t zal lekker waaien daar denk ik, en dan door naar Albertville. Het is al dik na 3 uur, we schieten redelijk op. In Albertville op zoek naar een tabakszaak voor Rene, zijn verslaving roept. Bij een pomp geen peuk te vinden, 3 straten verder hebben we bingo. Meteen 4 pakkies, kan hij tot zondag door. We tikken het adres van een camping in en verwachten dat we via de Route Nationale naar Annecy gestuurd worden. Ohwwwww no, we krijgen nog een stukje bochtenporno voor ons kiezen. Bergje op, bochtjes door en om 6 uur draaien we de campin op. Plekje gevonden, tentje opploppen en biertje drinken. Verdiend vandaag, dik verdiend.

 

 

En natuurlijk de foto’s als bewijs van goed gedrag.  

 

 

image.thumb.jpeg.d18fa5530152ecf48ba8b35a8f09ac7a.jpeg

image.thumb.jpeg.79ceab090ff416b7b930fe924ed555cd.jpeg

image.thumb.jpeg.4b52dc41733950d4f2147b36ec69dfc8.jpeg

image.thumb.jpeg.71b76e1d11215618efb26e403192a51a.jpeg

image.thumb.jpeg.ddd1e1eafd0318aa4d37ec67e8ea864c.jpeg

image.thumb.jpeg.8bb7734ac4832ffe45fab39092908467.jpeg

image.thumb.jpeg.f84a1ad2b054f49d9523b7aa920184ec.jpeg

image.thumb.jpeg.1f72d9f7e781ef9b59db2b5561a3abe8.jpeg

image.thumb.jpeg.cfaa0d2f9bcc2c3c8729600d665db0ef.jpeg

image.thumb.jpeg.1e58bbc42b819b80e238bd3a4096905f.jpeg

image.thumb.jpeg.4c98cb4424dda72868992e4971ccb25b.jpeg

image.thumb.jpeg.86b0f98b5984f1fece491e5cf02453c5.jpeg

image.thumb.jpeg.7049cba3f3dfdb4fb90de7cfa88223cc.jpeg

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.