Zwitserland Italië 2017 #8

Dag 7 alweer……. Ik wil er nog niet over nadenken dat het straks voorbij is! Ik wil het niet……. 

Heerlijk geslapen na een ontzettend gezellige avond met @Fiona, @A’bunadh en @vidal001. Gekoelde blikjes Heineken bier uit de supermarkt voor €1,00! Das toch genieten, maar dan voor veel minder geld. Het lijkt Telford wel……. Ik pruttel weer een pannetje water voor de koffie uit een zakje en knabbel een ietwat chemisch smakend croissantjes met jam. Hmmmmm, als ze hier eens 5 seconden meer aandacht aan geven. Of de verpakking minder aantrekkelijk maken. De rest wordt langzaam wakker, ik ga langzaam mijn koffers buiten zetten. We gaan vertrekken vandaag. De enige die blijft staan is Marrit, aka @Fiona dus. Voor haar even een rustdag. Groot gelijk, die zijn net zo belangrijk als de bochten. Het is vakantie hé…… Maar wel een onwijs gave vakantie. Had ik al gezegd dat ik het fijn heb trouwens? Dan weer de keuzestress, linksaf of rechtsaf? Wat heerlijk om samen met een maat te rijden die net zo makkelijk is. Sterker nog, als hij zijn kop uit de tent steekt is zijn eerste vraag meestal, “Waar gaan we vandaag heen, Jon?” René vindt het allemaal best, vind alles mooi en zelfs na 3 x dezelfde pas zit hij nog te kwijlen omdat hij het vandaag nog mooier vindt dan gisteren. Ehmmmmm, zelfde weg, zelfde pas en zelfde bomen Rene……. Opletten he! Nu Marrit en Arno er toch zijn, even advies vragen. Ik merk dat mijn inspiratiepotje langzaam leeg raakt. Niet gek, ik heb al een aardige prestatie neergezet en de lat redelijk hoog gelegd voor een 1e motortrip. Maar ik geniet, nog steeds en elke seconde zit er een glimlach op mijn bakkes. Wat een rijkdom dit te kunnen doen. De vrijheid, voor vele niet ‘gewoon’. 

Camping Tunnel is volgens haar een mooie plek. Beetje knap op de route? Yup, goed te doen. Oké, het is weer even over de Simplon-pas maar dat heeft Rene toch niet door. En wat gister en eergisteren mooi was, is vandaag nog steeds mooi hoor. Je moet echt niet denken dat ze ‘s nachts ineens die bergen gaan verplaatsen om ons te lopen fucken. Nou, navigatie intikken, pakkie aan, Marrit een hele dikke knuffel geven en gas er op. Na 3 dagen gaan we gelukkig ehmmmmmm de verkeerde kant op de camping af. Yeuhhhhhh, goed bezig. Straatje keren op nog geen 2 meter breed dat ook nog schuin loopt is een uitdaging kan ik je zeggen. Rechts was mijn been lang genoeg, links ineens niet meer. Pffffff, na 2 minuten al een zeiknatte rug en de dag moet nog beginnen. Als is het wel al half 11 trouwens, het is een Lazy Morning. De tank vol gegooid, linksaf het dorp uit en de bochten in. Gat, daar gaan we weer. Ik merk dat ik steeds sneller in mijn kadanz kom. Tikkietakie, links rechts, we gaan weer fijn omhoog en omlaag. Bij Brig wil mijn telefoon niet meer opladen. Vreemd, verbinding met navigatie valt weg en GeoTrack werkt niet meer. Even bij Rene in de tanktas en daar wil het wel lukken. Adventure-stroom zeker? 

Bij Brig richting Martigny, dwars door het Rhône-dal. We maken de fout niet even de snelweg te pakken, maar de strada via pffff weetikveelwatten te pakken. Roukie-mistake. We hebben een vignet, het kon. Nou ja, voor de volgende reis weten we het. We stoppen bij een Western Restaurant, eten wat en halen in een dorpje nog een set oordoppen voor mij en Ibuprofen voor Rene. Heerlijk, rust terug aan de kop. Ze dempen meer dan de optoplasten, dus wel goed opletten. Dan moesten we van Marrit, jaaaa zij weer hoor, bij Saxon de bergen in sturen. Doen we, en zonder spijt. Smalle straatjes, dwars door een dorp van 5 huizen en links en rechts wijnranken. Wauwwwwwww, Thnx Marrit! Je hebt nog een dikke knuffel verdiend. Had ik al Thnx gezegd? Het is een kleine pas, toeristen komen hier niet en dat maakt het nog mooier. Ik maak een filmpje van Rene in een bocht en hij zou verderop stil staan om mijn geneuzel op 2 wielende filmen. Ik wacht even en na 4-5 minuten rij ik de berg verder op. Maar René komt terug….. “De weg is op!” Huh…… Op? Hoezo op? Volgens Google gaan we goed. Ik zet door en, ja hoorrrrr, Rene volgt weer keurig. Ehmmmm, ja de weg houdt op en wordt onverhard. Mooi, das cool! @BERRT Duursma heeft mij wat truukjes geleerd en dat komt mooi van pas. In de benen, knieën licht gebogen, wijs en middelvinger op de rem en lekker de motor zijn weg laten zoeken. Na 3 minuten een uitzicht waar Milka jaloers op is. Stoppen en foto’s maken, dit moet op de plaat. En dan downhill over onverhard, hmmmmmm das nieuw. Maar met gepast beleid en “met zonder” voorrem komen we netjes op asfalt terug na 10 minuten. Wat een lief klein pasje tussen Saxon en Sembrancher. Geen jetser van een kneiter van een topper van een knoepert, maar toch……

Door naar Bourg-Saint-Pierre en op naar de Grand Saint Bernard. Maar het is al dik half 6, we moeten nog tenten opzetten en iets te eten bedenken. Tunnel of Col…… Volgens Rene is de Col maar 7km langer. Oké, we gaan over de Col. Flatsflatsflats, en we genieten nog even van dit toetje van vandaag. De grens over, voor de 635353e keer (ze kennen ons al bijna bij naam daar) en op naar Camping Tunnel, jajajajaja weer op advies van @Fiona inderdaad. We draaien de camping op, krijgen een plekje en slaan als zeer ervaren motorcampeerders voor de 2e keer ons kamp op. Hoppa…… En dan lekker eten, even spelen in de speeltuin en van het laatste biertje van vandaag genieten. Vanavond wordt fris, vest aan en dis vanavond ook de neus in de slaapzak proppen. 

 

Willen jullie nog foto’s trouwens?

Okeu…………

20170907_163002.jpg

20170907_163133.jpg

IMG-20170907-WA0046.jpg

IMG-20170907-WA0050.jpg

20170907_163133.jpg

20170907_162105.jpg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.