Grensoverschrijdend gedrag…

Na een vermoeiende dag shoppen en slenteren vallen we snel in slaap. Morgen gaan we tenslotte weer verder, al is verder toch ook wel langzaam richting huis. Woensdag willen we thuis zijn. Dan hebben we de tijd om te wassen en heb ik tijd om mijn 2e reis bij elkaar te schrapen. 

Het ontbijt is nog net zo droevig, al kiezen we nu voor de iets veiligere sneetjes brood uit de toaster. Dikke klodders jam en dikke plakken kaas zorgen voor de versiering. De koffie laat ik links liggen, ik durf het echt niet meer aan. Ze zijn in de buurt flink aan het bouwen en graven. Misschien kunnen die lui er iets mee of fundering te storten ofzo. Weet ik veel…

Als we uitchecken regent het gelukkig harder dan een uurtje geleden. Lekkâh… Met een noodgang flikker ik alles in de auto en Saar gooit het volgende adres in de wegwijskast. 260 km voor de boeg. Zonder ZOAB, dat dan weer wel. Zou geen doen zijn hier, dat spul vriest elke winter stuk. Het zicht is beperkt en Zweden hebben geen angst, zijn niet vies van gas geven. Wij hebben de tijd. Maar ik heb nog geen koffie gehad. Dus ik gooi hem er weer eens in… “Schat, kan jij een koffie in Google maps gooien?” Ze kijk me aan en zegt…”de verslaving speelt op?” Nou, verslaving is een groot woord, maar lekker is het zeker. 

2 afslagen verder, nog eens een rotonde en dan ¾ nemen en daar moet iets zitten. CHOPCHOP Asian fastfood. Ik kijk Saar aan, Saar kijkt terug…”De Mac dan maar?”, zeggen we beiden in koor.

De 2 MacCappu’s smaken goed, ze kunnen meer dan hamburgers flippen. We rijden door een prachtig gebied, ik kan 54327 foto’s maken, maar je moet er zelf gewoon rijden. De weg kronkelt onder onze wielen en het uitzicht is beschilderd met de mooiste bomen die je maar kan bedenken. Ik geniet, mijn glimlach kan niet breder, dan zouden de zijramen er uit spatten. 

De camping is mooi, ruim en verzorgd. De jongeman van de receptie spreekt verrassend goed Nederlands zonder zweedse tongval en legt kort de do an don’ts uit. Graag binnen je plek blijven, geen lawaaierige zaken na 20.00 etc.

Plekje 47, bij het veldje links. 

De Duitse buurman is over de erfgrens gegaan, ik pik dat niet en al snel is het eerste contact met Mr Visser, aka De rijdende rechter gelegd… 

De buurman kiest eieren voor zijn geld en vertrekt morgenvroeg. 

“Dit is mijn uitspraak en hier moet u het mee doen…”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.