Dag 1, we gaan…

Eindelijk, er is akkoord. Ik mag 3 maanden weg, de reis plannen die ik zo graag wilde doen. De directeur in hoogt eigen persoon heeft mij de hand geschud en gezegd dat ik vooral mooie avonturen moet maken, herinneringen voor later. Vanuit Biskek in Kirgizië terugrijden naar huis, maar wel via de Noordkaap natuurlijk. Wat een droom… En ja, dat was het ook. Corona pleurde alle grenzen dicht, reizen was geen optie meer. Ja een mooie droom…

 

Kak…

 

Het jaar daarop, nog steeds bagger en ellende en ook vorig jaar. Geen QR-code betekend ook daar de gevolgen van accepteren. En dat deed ik dus ook. Maar mijn manager werd wat nerveus, hij zag dat ik nog steeds 70+ vakantiedagen had staan. Maar is het niet corona, dan is het wel een gekke rus die de wereld even op zijn kop zet.

 

Ik mag veel van mijn vrouw, maar nu richting centraal Azië etc is een no go! Dus andere keuzes maken. Nou, wat denk je van 3 weken samen naar Zweden en dan na terugkomt pak ik de motor en ga nou ehhhh terug! Weer naar Puttgarden, met de boot over, via Rodby naar Zweden en dan de boot naar Turku in Finland. Naar Lapland en misschien de Noordkaap aantikken.

 

“Prima plan…”, zegt mijn vrouw en dus heb ik het genoegen 2 vakanties te kunnen doen. Deel 1 zit er op…

 

Deel 2:

 

Zondag is het pakdag, ik had al een en ander bij elkaar gescharreld dus veel werk was het niet. Even systematisch alles op een rijtje leggen en goed nadenken en in je gedachten je tent opzetten, potje koken etc. Met een beetje geluk heb je dan alles bij je. Zo ook met regen…draag ik blijkbaar nooit een regenjas, want die ben ik dus straal vergeten. Yep, handig.

 

Alles zit in de tas of dan wel de koffers, tanktas gerepareerd en die kan ook weer 20 jaar mee. Een biertje in de kroeg om alle succeswensen en doe voorzichtigs te ontvangen en dan lekker naar bed. 6uur de wekker en op het gemak opstaan en ontbijtje doen.

 

Het hostel in Hamburg is al poosje terug geboekt, daar geen zorgen over. Nog een bak thee, tanden poetsen en Saar een dikke kus en knuffel geven. Met een sierlijke bocht zwabber ik door het smalle steegje heen en rij de provinciale weg op. Eerst maar Nederland uit. De A1, A6, en de A28 rollen onder de nieuwe Mitas door. Het is nog niet mijn band, vind hem zoekerig en sowieso wat rumoeriger dan de vorige set banden. Maar niet gek met noppen… Het is ook nog niet mijn rit, ik merk dat ik er nog niet in zit en dan het happy feeling-dingetje er nog niet is. Mijn vrouw ruim 3 weken missen, tja best een punt en ook de vraag waarom ik dit nou weer doe. Het regent, het is grauw en grijs en dus geen flikker aan eigenlijk. Maar toch, ik zet weer door en ook in het land van Heinrich und Ursula is het belabberd. Ik baal even, ja echt. Morgen gaat het beter, wedden? 

Het hostel in Hamburg is gevonden, de kamer is klein, maar hoeveel ruimte heb ik nodig voor een stikkend motorpak en een tandenborstel? Ohja, die moet ik straks nog even uit de linker koffer pakken. Een giga toilettas in de tanktas was niks.

 

Ik had een deal met mijzelf gemaakt… Niet aan de vette fastfood etc gaan. Op 15 minuten lopen zit een veganistisch restaurant en die keuken is mij na ehhhh 4 jaar toch schat? wel bekend. Een Beyond burger met gefrituurde zoete aardappel. Nou oke… een beetje snelvoer dan.

 

Foto’s? Met liefde, maar het netwerk hier is dramaaaaaaaa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.